سلام ... میدونم که مخاطب این نوشته هام فقط خودمم .... من یک زن افسرده و دلمرده هستم روزها و ساعت ها و حتی ثانیه های زندگیم یکنواخت و بیهودگی میگذره هیچ چیز جالب و هیجان انگیزی در زندگی حس نمیکنم خودموادامه مطلب

به خودم: تا کی میخوای اینجوری زندگی کنی چرا عبرت نمیگیری تا کی تنبلی ها تا کی تن لش یا گمشو یا شروع کن یه تکون کوچولو حتی

دیگه بسته بسه عزیز من بسه شروع کن همین حالا نمیگم چقدر کارا زیاده حتی یه کار کوچیک برا شروع بس نیست

خب پس بگو خدایا به امید تو و شروع کن به نظرم از اون کوه ظرف شروع کن برو بشورشون بعدش اشپزخونه شماره ص2 رو تمیز کن بعدش حیاط رو بشور برو تا بگمت بعدش چکار کنی

خودم: باشه سخته حتی به نظرم غیرممکنه ولی باشه میرم